| تبليغات | X |
|
جشن اعتماد خدا بر انسان الحمدالله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیر المومنین و الائمه علیهم السلام
((من کنت مولاه فهذا علی مولاه ))
این جشن و عید کثیرالبرکه و عظیم الشانه را بر فردفرد انسانهایی که نور علی از صورتشان، و صدای علی از کلامشان، و خب علی از نگاهشان، و راه علی از زندگیشان جاریست تبریک و تهنیت می گوییم. آری غدیر خم جشن و عیدی است که در آن خدا انسان را شایسته و بایسته در اختیار گرفتن زمام امور زندگی خود تشخیص می دهد، و اعتماد دارد که بنی بشر این قابلیت را دارد که با هدایت علی (ع) زمام اداره امور زندگی خود را به عهده گیرد، و به سرمنزل سعادت راه یابد. اما انسان خود را برازنده این مقام بلند و جایگاه رفیعی که خدا بر او برگزیده است، روا نمی داند. و هنوز هم (حتی پیرو و دوستدار علی) گام در راهی می نهد و می نهیم، که گویا در عالم ذر به جای تعهد به امانتدری، تعهد به جهل و خطا سپرده ایم. مطلب زیر را که از شماره۶۴ هفته نامه شهروند امروز انتخاب کرده ایم از نظر بگذرانید: ما و علی (ع) رضا بابایی٭ :در جایی نوشته بودم: «قرائت و تلاوت قرآن خوب است! اما وقت آن رسیده است كه گاهی هم قرآن را بخوانیم.» منظورم از این جمله تناقضنما این بود كه ما قرآن را به معنای واقعی كلمه، نمیخوانیم و آنچه در جامعة ما رواج بیشتری دارد، قرائتهای حرفهای و ثوابجویانه و گاهی هم اخلاقگرایانه و معنویتطلبانه و تبركخواهانه است. خواندن قرآن، به معنای تأثیرپذیری فكری و معرفتی از آن، در میان ما تقریبا فراموش شده است. كسانی هم كه بر عمل به قرآن تأكید دارند، بیشتر مرادشان «عمل اخلاقی» است كه در جای خود واجب است؛ اما «عمل به قرآن» به معنای اعتنای واقعی و عمیق به پیامهای صریح و روشن آن در مسائل فكری و عقیدتی، بیتأویل و توجیه، نوع خاصی از «خواندن» را میطلبد كه معمولا در قرائتهای رایج و تلاوتهای معمول در میان مؤمنان، غایب یا غریب است. ما برای غمهای علی اشك میریزیم و نامش را بر فرزندان خود مینهیم و در عزایش سیه میپوشیم و زنجیر میزنیم؛ اما به تیغ تأویل و تبعیض، مرامش را هزارپاره كردهایم و از هر پاره سندی ساختهایم برای گفتارها و رفتارهای خود. ما به علی جفا كردهایم؛ چون دفتر زندگیاش را اوراق كردهایم و هر روز هر ورقی را كه به كارمان آید، برمیگیریم و همان را برای خلایق میخوانیم و باقی را برای روز مبادا نگه میداریم. از علمش میگوییم كه ترازویی برای آن نیست؛ اما حلمش را به دفترها و دیوانها تبعید كردهایم كه مبادا ترازو گذارند و ما را نیز وزن كنند. میگوییم با ابوذر و سلمان و عمار چنین كرد و چنان گفت؛ اما اگر كسی پرسید كه با اصحاب جمل و خوارج، پیش از آنكه دست به شمشیر برند، چه كرد و حرمت آنان را تا كجا نگه داشت، پاسخ ما اشك است و نوحه و اشارت به چاههای مدینه و كوفه. تیغ جفاكاری كه فرق او را شكافت، هنوز عریان است و بر بالای سر آنان كه همچون علی، دروغ نمیگویند و حقیقت را پشت قباله مصلحت نینداختهاند، میرقصد. از در و دیوار، حیلههای عمرو میبارد و قساوتهای فرزند ملجم. این است سزای مردمیكه علی(ع) را دارند؛ اما نمیخوانندش. ( رییس انجمن قلم حوزه علمیه قم)، (شهروند شماره64)
شنیده ام: "مسلمانی داد بیداد میداد؛ تا آن مرد، داد داد،داد؛ آن مسلم آنگاه،بیداد را داد میداد!"
میراث شوم این روز ها که به انتهای سال میلادی نزدیک می شویم، نه، منظورم این است که به پایان کار دولت نئو محافظه کار آمریکا نزدیک می شویم، و چند هفته دیگر شاهد، اسباب کشی دموکراتها به کاخ سفید خواهیم بود، جا دارد، یادی از طرح جنجالی و پرهزینه وزیر امور خارجه حال آمریکا، یعنی خانم کاندولیزا رایس کنیم، که ظاهراً شکست خورده و ابتر روی دستشان باقی ماند، همچنان که انتظار می رفت! منظورم طرح خاورمیانه بزرگ است، طرحی که برای تغییر سرنوشت خاورمیانه، و مطلوب و بهینه سازی آن ارائه شده بود. نقشه ای که ظاهراً در تلاویو طراحی و در واشینگتن دی سی به تصویب رسیده بود. طرحی که می خواست صلح و امنیت و دموکراسی را برای امم و دول خاورمیانه هدیه دهد! و البته خاورمیانه را بزرگتر و وسیعتر کند و عده و عده کشورهای محدود در آن را بیشر و مرزهایش را فراگیرتر سازد. البته همانطور که انتظار می رفت، در خاورمیانه بزرگ مطمئناً برای رژیم اشغالگر قدس جانپناهی پیدا خواهد شد و اسراییل موقعیت بهتر و برتر و تثبیت شده ای خواهد داشت. البته عکس و نقشه ذیل این پیامها را بخوبی در دل خود نهفته دارد.
در مورد هدف آمریکا از ارائه این طرح مطلب زیر را از یکی از روزنامه های چاپ صبح کشور نقل می کنیم. " اهداف آمريکا و غرب به طور کلي از طرح خاورميانه بزرگ عبارتند از: و چند روز دیگر جهانیان شاهد خواهند بود که خانم رایس با ناکامی پرونده این میراث ابتر را تحویل وزیر جدید امور خارجه آمریکا، یعنی خانم هیلاری کلینتون خواهد داد!
این روزها مناسبتها و اتفاقات به صورت در هم تنیده ای در کنار هم واقع می شوند طوری که گاه توجه به یکی، بمعنی غفلت از دیگری محسوب خواهد شد. روزهایی که در آن به سر می بریم، دهه اول ذیحجه الحرام، و از ایام پر رمز و راز سال است. روز عرفه، عید ضحی، عید غدیر خم، میلاد امام علی النقی(ع) شهادت امام محمد باقر(ع) و شهادت حضرت مسلم ابن عقیل و هانی ابن عروه در کوفه از روزهای مهم این ایام است.
این روزها سالروز شهادت مظلومانه و پر رمز و راز شهید احمد کاظمی ویارانش (شهدای عرفه ) و نیز سالروز پرواز بی نظیر خلبان شهید احمد کشوری می باشد، ضمن استمداد دعای خیر آن شهیدان راه خدا، طلب مرتبت عالی برایشان در پیشگاه خداوند و شفاعتشان در روز میزان را داریم.
خوشا آنانکه جانان می شناسند طریق عشق و ایمان می شناسند بسی گفتیم و گفتند از شهیدان شهیدان را شهیدان می شناسند
همچنین این روزها دوباره غزه آماج بلایایی گشته که نتیجه بی تفاوتی ها و معاملات سران کشورهای اسلامی است، و معلوم نیست، که تکلیف مردم مسلمان فلسطین در بین بده بستانهای دول منطقه چیست؟ البته عکس ها گویاتراند!
روز دانشجو هم که حسابش جداست، و بیشتر مایه دردسر دانشجویان شده! تا روز خوشحالی و تبریک و هدیه گرفتنشان!!!
هفته پژوهش انشاءا... آغازی باشد بر...!...!... و روز معلولین نیز از لحاظ اجتماعی و مدنی و انسانی و حتی شرعی، تکلیف بزرگی را که در قبال شهروندان معلول بر گردن ماست گوشزد می کند. روز بیمه و روز حمل و نقل از دیگر مناسبتهای این ایام است. اما از هر چه بگذریم، باز دعای خیرتان در روز عرفه فراموش نشود، بایاد مردم فلسطین.
سال رصدخانه مراغا اگر تقویم را دقیق شویم امروز اولین روز از آخرین ماه دوهزار و هشتمین سال میلادی است(۲۰۰۸/۱/۱۲). حدود ۹ ماه قبل متن زیر را در وبگاه تخصصی خود منتشر نمودم(اینجا). امروز دوباره برای باز خوانی آن یکبار دیگرتصمیم به انتشار آن گرفتم. نمی گویم که با مطالعه این سیاهه، شعله ای از آتش غیرتتان را در تاج و تخت مسئولین ملی و محلی بزنید، اما حداقل بخوانیم و بدانیم که:
قابل توجه آقايان رحيم مشايي و صفارهرندي ، مسولين استاني و شهري، دانشجويان ،پژوهشگران وبويژه مردم شهر ریشه دار مراغا!(مراغا=مراغه) متن ذیل را مشاهده فرمایید: سال 2008، سال رصدخانه مراغه معرفي شد خبرگزاري ميراث فرهنگي_ گروه ميراث فرهنگي_ رئيس مرکز پژوهشي اختر فيزيک مراغه، از نامگذاري سال 2008 به عنوان «سال رصدخانه مراغه» از سوي يونسکو خبر داد. دکتر عجبشيريزاده ضمن بيان اين مطلب گفت:« رصدخانه مراغه 800 سال قدمت دارد که با اختصاص اعتبارات لازم بخشهاي تاريخي و همجوار آن احيا ميشود.»وي با بيان اين که اقدامات اوليه براي احياي محوطه تاريخي رصدخانه انجام شده است، افزود:« براي اين منظور نقشه بازسازي محوطه تهيه شده است که درصورت اجراي اين پروژه از حمايتهاي بينالمللي نيز برخوردار ميشويم.»رئيس مرکز اختر فيزيک مراغه گفت:« بازسازي رصدخانه مراغه با همکاري سازمان ميراث فرهنگي انجام ميشود اما به رغم تهيه تمام زيرساختها و هماهنگيهاي لازم براي احياي اين محوطه از سوي مرکز تاکنون مسئولان ميراث فرهنگي براي تعيين محوطه اقدامي نکرده اند.»عجبشيريزاده ادامه داد:« درصورت اجراي اين پروژه علاوه بر احياي بناي رصدخانه، مرکز تحقيقات جديدي نيز احداث ميشود.» منبع:خبرگزاری میراث فرهنگی حال این سوال مطرح است که با اراده جهانیان جهت احیا، بازشناسی، مرمت،مطالعه و...رصدخانه عظیم و ریشه دار مراغا که حتی کتابهای قطوری نیز راجع به آن به رشته تحریر درآمده(مثل:کاوشهای رصدخانه مراغه، دکتر پرویز ورجاوند) شهروندان ایرانی به وِیژه شهروندان مراغایی و اما مهمتر مسولین کشوری ، استانی و شهری چه اقداماتی داشته اند؟ حال این خبر تکان دهنده را بخوانید وسپس وضعیت رصدخانه مراغه را تصویر کنید: "وی(برونو راسین رئیس کتابخانه ملی فرانسه ) همچنین به معرفی مختصری از تاریخچه کتابخانه ملی فرانسه پرداخت و گفت: پایه های اولیه کتابخانه ملی فرانسه در سال 1350 میلادی و با عنوان کتابخانه شخصی شاه بنیان گذاشته شد اما در اوایل قرن شانزدهم و در دوره فرانسوای اول به صورت یک کتابخانه درآمد. فکر می کنم ما اولین کشور در جهان هستیم که این وظیفه را به ناشران محول کردیم که با انتشار کتابهایشان یک نسخه از آن را به کتابخانه ملی بدهند. از پیش از انقلاب کبیر فرانسه و بعد از آن، سیاست خرید و جمع آوری کتاب و گردآوری آن در کتابخانه ملی بسیار مورد حمایت قرار گرفت. و اين در حالي است که رصدخانه مراغا حداقل 150سال بيش از کتابخانه ملي فرانسه قدمت دارد ودر گذشته صدها هزار جلد کتاب نفيس و علمي را در کنار خود گنجينه کرده بود.و مطمئنا به دليل وسعت،اهميت وغنا وتاثير مهمي که دارد توجه،سرمايه گذاري، نيروي انساني،و بودجه زيادي را جهت توسعه همه جانبه مي طلبد. آیا می دانید که مثلاً وقتی اصفهان به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام، و یا کوالالامپور به عنوان پایتخت فرهنگی آسیا، و یا شهر وایمار آلمان به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا و یا فلان سال به عنوان سال گفتگوی تمدنها و یا سال جهانی ریاضیات انتخاب مشوند چه جوی به پا می شود و چه مبالغی هزینه می شود؟ آیا پس از گذشت نزدیک به یک سال از این موضوع مبارک!وتامل برانگیز!اتفاق خاصی راجع به رصدخانه افتاد؟حداقل سری به آن زده یا از درون شهر به آن خیره شده و تفکری کرده ایم؟ آیا از تخریب آن کاسته و به مرمت و احیا و معرفی آن پرداخته شده است؟ آیا اصلا درخود شهر مراغا کسی راجع به این موضوع آگاهی دارد؟ آیامسئولین راجع به این مجموعه، با متخصصان مدیریت جهانگردی وصنعت توریسم و صاحبنظران رایزنی نموده اند؟آیااز دانشجویان مدیریت جهانگردی(tourism)،و سایر دانشجویان جهت اختصاص دادن عنوان پروژه یا پایان نامه خود به این موضوع و مجموعه منحصر بفرد، دعوت و حمایتی به عمل آمده است؟ لابد برای این کار هم باید خواجه نصیرها، علامه حسن زاده آملی ها و...دست به کار شوند!یا این که منتظر باشیم این رصدخانه را هم مثل ابوعلی سینا،مولوی،رودکی،جزایر سه گانه و...جویندگانی هویدا،تملک،ثبت،مرمت،معرفی،قدردانی والبته بهره برداری نمایند! * اما پرسش مورد نظر ما این است که آیا وضعیت کنونی این مجموعه گرانسنگ با اهداف سند چشم انداز بیست ساله،و نیز با معیارها و راهبردهای مدیریت جهانگردی، و همچنین با اهداف و انتظارات یونسکو و سازمان میراث فرهنگی و اما مهمتر، با شان و منزلت و فرهنگ مردم مراغا و ایران اسلامی همخوانی دارد؟ شگفتا ازاین خبر: "پس از ماه ها تلاش برای تدوین سندی مستدل درباره گذشت هزار سال از اتمام سرایش شاهنامه، دبیرکل بنیاد فردوسی از ارائه پیشنهاد رسمی ایران به یونسکو مبنی بر نامگذاری سال 2009 میلادی به نام خالق شاهنامه طی دو روز آینده خبر داد. این هم هدیه مسئولین شهری و استانی به مردم شهر ریشه دار مراغا:
|
 sajediashan@yahoo.com
بازديدها: افراد آنلاين:  
powered by BLOGFA.COM |
