امروز در وبلاگ استاد بزرگوار دکتر بهروز رضایی منش با عنوان کلمات، مطلب تکان دهنده ای از قول علامه طباطبایی (ره) خواندم،

شما هم بخوانید:

پرسشي از علامه / در حديثي آمده که "اگرهمه عاقل مي شدند،

 دنيا ويران مي شد"!

پرسش  و پاسخ از علامه طباطبایی ره؛
سوال: در روایتی وارد شده است:
"اذا عقل اهل الدنیا، لخربت"
اگر اهل دنیا [همگی]، عاقل می شدند، دنیا ویران می گردید.
(بحارالانوار ج 1 ص 95 روایت 28 - بحارالانوار ج 78 ص 377 روایت 3 - ص 379 روایت 4 ج 93 - ص 372 روایت 16)

جواب: شاید منظور این باشد که اگر افراد بشر همگی عاقل می بودند، هیچ کس سنگ روی سنگ نمی گذاشت، و این جاهلان هستند که بسیاری از کارهای اجتماعی را بدست گرفته اند. در روایت دیگری نیز آمده است که:
"لا یزال الناس بخیر اذا ما تفاوتوا؛ فاذا استووا، هلکوا."

تا زمانی که مردم با یکدیگر اختلاف و تفاوت دارند، در خیر و خوبی هستند، و آن گاه که یکسان و مساوی شوند، به هلاکت گرفتار می شوند.

عقل مقدمه است / در مسائل اعتقادی ملاک تحصیل یقین است چه از راه عقل و چه از راه مرموز!

سوال: آیا بندگی و عبودیت حضرت حق به استدلال های عقلی نیاز دارد؟
جواب: بله، به عنوان مقدمه لازم است که انسان با استدلالهای عقلی و از روی حجت به توحید، نبوت و امامت اعتقاد پیدا کند، آنگاه به بندگی، عبوددیت حضرت حق بپردازد.

سوال: آیا برای اثبات مسائل اعتقادی، غور کردن در مسائل فلسفی لازم است؟
جواب: ملاک تحصیل یقین است، چه از راه استدلال باشد، یا از راه مرموز دیگر.

سوال: تفاوت عقل و لب چیست؟
جواب: عقل به خیر و شر هدایت میکند، و لب به توحید و معرفت. و اولوالالباب کسانی هستند که به حقیقت راه یافته اند.

خداوند سبحان می فرماید:
آل عمران : إِنَّ فِی خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ لآیَاتٍ لَأُوْلِی الْأَلْبَابِ   ﴿ 190 ﴾
مسلما در آفرینش آسمانها و زمین ، و آمد و رفت شب و روز، نشانه هاى ( روشنى ) براى خردمندان است.

آل عمران : الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللّهَ قِیَاماً وَقُعُوداً وَعَلَی‏ جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هذَا بَاطِلاً سُبْحَانَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ   ﴿ 191 ﴾
همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته ، و آنگاه که بر پهلو خوابیده اند، یاد مى کنند، و در اسرار آفرینش آسمانهاو زمین مى اندیشند،( و مى گویند ):بار الها !اینها را بیهوده نیافریده اى ، منزهى تو !ما را از عذاب آتش ، نگاه دار.

در حدیث قرب نوافل نیز آمده است:
"کنت سمعه الذی یسمع به و بصره الذی یبصر به و ..." (اصول کافی ج 2 ص 352 روایت 7)

که از آن هم استفاده میشود:
"و کنت عقله الذی یعقل به."

((کتاب در محضر علامه طباطبایی - ص 367 و 366 و 347))

منبع:

کلمات، و نقطه عطف

 او کیست؟ او چیست؟

تفاوت بین انسانها یک واقعیت بوده و مشهود است، اما شباهت بین انسانها و اشتراکات انسانها هم کم نیست. مثلاً در عین اینکه انسانها غذاهای مختلفی را دوست دارند، ولی همگی در استفاده از مواد غذایی مشترکند(موارد استثنائی که ناشی از عیب و یا نقص هستند، مد نظر ما نیستند). ولی انسانهایی را می توان ردیابی کرد، که تفاوتهای خاص و منحصربفرد با سایر انسانها دارند!

ما همیشه وقتی می خواهیم در باره هویت یک شخص و انسان پرس و جو کنیم، قاعدتاً می پرسیم: "او کیست؟" و همیشه در پاسخ به سوالاتی، به معرفی افراد و بیان شرح حالشان می پردازیم که از ما پرسیده شود: "او کیست؟" اما هر وقت بخواهیم درباره ماهیت و جنسیت چیزی و شیئی کسب اطلاع کنیم می پرسیم: "آن چیست؟" یعنی همیشه در جواب به سوالاتی از نوع "آن چیست؟" ماهیت، جنسیت و سایر مختصات شیء و موجود مورد نظر را تبیین می کنیم. اما آیا ممکن است مواردی باشد که برای شناخت آنها هر دو سوال را مطرح کنیم؟ آری هست؟ مواردی هست که به ناچار و ناگزیر برای آشنایی با آنها، و آن هم آشنایی عطش گونه، و در عین حال جزیی هر دو سوال را می پرسیم و گاه دنبال سوالات جدیدتر و بیشتر هستیم، که از فکر و دانش ما فراتراند، اما نه سوالاتی در بعد و جنبه جدید، بلکه سوالاتی که نقش مکمل را برای سوالات قبلی در رابطه ماهیت و هویت موجودی ایفا می کنند، می پرسیم ! مثلاً؛ "کجاست؟"، "کی؟"، "چگونه؟"، "چرا؟" و ... . در این حالت می پرسیم: "او کیست؟ چگونه؟ پس او چیست؟ کی؟ چرا؟ و ... ."

 چهارده معصوم(ع)

شاید برای شما هم قابل پیش بینی باشد، اولیاء الله به طور اعم، و چهارده معصوم به طور اخص منظور نظر ما هستند، بلی، برای شناخت چهارده معصوم هرگز نمی توان با سوال کوتاهی چون "او کیست؟" قانع شد. وقتی در مورد یکی از چهارده معصوم (ع) بپرسی "او کیست؟"، و پاسخ آن را در عباراتی بشکل شرحال، احوال، اقدامات، سخنان، تولد و شهادت، و ... بدانی. تازه برایت سوال خواهد شد، "پس او چیست؟".

و شاید زمانی که در جستجوی پاسخ سوالتان برآمدید، با پاسخ هایی روبرو خواهید شد که هرگز در احوال دیگران نشنیده، و نخواهی شنید. همچنان که درباره حضرت فاطمه زهراء (س) از این دست روایتها، و حتی آیات قرآنی زیادی وجود دارد. همو که امروز روز شهادت مظلومانه ایشان است.

- از دیدگاه‌ بسیاری از مفسران سوره کوثر در شأن فاطمه زهرا و فرزندان او نازل شده‌است.(ونیز) این سوره به عنوان رد بر کسانی نازل شده که عدم وجود اولاد را بر پیغمبر اکرم خرده می‌گرفتند، بنابراین معنی سوره این است که خداوند به او نسلی می‌دهد که در طـول زمـان باقی می‌ماند، ببین چه اندازه از اهل بیت را شهید کردند، در عین حال جهان مملو از آنهاست، این در حالی است که از بنی امیه (که دشمنان اسلام بودند) شخص قابل ذکری در دنیا باقی نماند، سپس بنگر و ببین چقدر از علمای بزرگ در میان آنهاست مانند باقر و صادق و رضا و نفس زکیه. هزاران هزار از فرزندان فاطمه در سراسر جهان پخش شدند، در میان آنها نویسندگان و فقها و محدثان و مفسران والامقام و فرماندهان عظیم بودند که با ایثارو فداکاری در حفظ آیین اسلام کوشیدند. (ویکی پدیا)

- فاطمه (س ) از نظر حقیقت باطن لیله القدر است و مگر مى تواند كسى ادراك لیله القدر نماید؟ در حدیث معتبر از لسان كاشف حقایق حضرت امام صادق علیه الصلوه و السلام چنین نقل شده كه فرموده است انا انزلناه فى الیله القدر : اللیلیه فاطمه و القدر (الله ) فمن عرف فاطمه حق معرفتها فقد ادرك لیله القدر و انما سمیت (فاطمه ) لان الخلق فطموا عن معرفتها از بحار علامه مجلسى ج 43 (ص 65). (تبیان)

- خداوند نور پنج تن را از نور عظمتش آفرید، و آسمان و زمین را از نور پیامبر اکرم صلى اللَّه علیه و آله و عرش و کرسى را از نور على علیه‏السلام و لوح و قلم را از نور حسن علیه‏السلام و حورالعین را از نور حسین علیه‏السلام آفرید. مشرق و مغرب عالم در ظلمت و تاریکى بود. فرشتگان از این ظلمت به خدا شکایت کردند و خدا را به این انوار قسم دادند که ظلمت را بردارد.
این بود که خداوند روح و نور فاطمه علیهاالسلام را آفرید، و مشرق و مغرب آفرینش روشن شد.(بحار الانوار؛ ج۴۰، ص۴۳). (کانون انصار)

- هنگامى كه آن حضرت متولّد شد نورى از او ساطع گرديد. (نور آسمان)

-  پیامبر اکرم: "من بوی بهشت را از او استشمام می‌کنم."(اسلامی-شیعی رشد)

- ویژگی استثنایی انعقاد نطفه نور: جبرئيل بر رسول خدا فرود آمد و در حالى كه طعامى با خود به همراه آورده بود، به پيامبر گفت: به فرمان خداوند با اين طعامى كه به دستور خدا از بهشت براى تو آورده‏ام افطار كن. پس رسول خدا با آن غذا افطار نمود و پس از افطار به سوى خانه خديجه روان شد و همان شب نطفه پاك فاطمه منعقد گرديد (نور آسمان)، و؛

۱- اولین کسی که در رحم مادر سخن کفت

۲- اولین کسی که بعد از ولادت سجده کرد

۳- تنها زن طاهره در اسلام

۴- حضرت زهرا بهترین بهانه بخشش خداوند... (اینجا)

با این تعاریف و مصادیق از معصومین  (س) و حضرت زهرا (س)، آیا این علامتهای سوال مطرح نمی شود که: آیا او انسان است، یا خداست، یا نور خداست، یا چیزی شبیه به خداست، یا نور است، و ...

شاعر بزرگ و خوش سخن اهل بیت محمدحسین شهریار، این مسئله را در رابطه با مولا الموحدین علی (ع) به احسن وجه به نظم در آورده است، آنجا که در شعر "همای رحمت" می سراید:

و این چنین است که باید متحیرانه انگشت به دهان گرفت و گفت:

"او کیست؟"، و "او چیست؟"

منابع:

۱- (ویکی پدیا)

۲- (تبیان)

۳- (کانون انصار)

۴- (نور آسمان)

۵- (اسلامی-شیعی رشد)

۶- و (اینجا)

تکمله ای بر کلام کاندیدا ! 

فقر و فساد و ... در ایران واقعه است یا واقعیت؟!!!

مسلماً هر کشوری مشکلات و تنگناهای خاص خود را دارد. و تصور نقاط ضعف و قوت برای غالب کشورها  نه تنها امری ممکن بلکه بدیهی و معقول بشمار آورده می شود. اما در این بین مسائلی پیش می آید و اتفاقاتی می افتد که تاثیرات آن در درازنای فرهنگ و تمدن یک ملت موثر واقع شده و نقش و اثر مهمی را از خود برجای می گذارد، سخن کوتاه و صریح بگویم، بخشی از فرهنگ و ماهیت جامعه را تشکیل می دهد. مثلاً ورود سیگار و مخدرات توسط بیگانگان و استعمارگران غربی به ایران، و تنیده و نهادینه شدن استعمال دخانیات در عرف و فرهنگ جامعه.

در حوزه اقتصاد هم از این دست مسائل یافت می شود. یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری در انتخابات دولت دهم در سخنان تبلیغاتی خود از مسائل و مشکلات اقتصادی و اجتماعی و اداری ایران یاد می کرد:

 "سرنوشت ایران فقر نبود و فقر نیست. اگر مشکلی وجود دارد از مدیریت ماست."

" اکنون بیکاری وسیعی در استان‌های صنعتی وجود دارد که با تحقیق می‌توان آمار آن را به خوبی استخراج کرد. "

"همیشه ما از مسایل فرهنگی بد در جامعه و بداخلاقی‌ها و اعتیاد می‌نالیم اما این در حالی است که می‌توان از دید اقتصاددانان مستقل، رابطه‌ی معناداری را بین اعتیاد و مشکلات بیکاری پیدا کرد."

"مساله‌ی بیکاری جزو مشکلاتی است که در ذهنیت و احساس مردم اثر می‌گذارد."

اما باید اعتراف کرد، بله! باید خجالت و شرم و حیا را کنار گذاشت، و صادقانه و عالمانه اذعان کرد که در ایران اسلامی خوش نقش و رنگ هویت اجتماعی ما به چرک ها و غده های کثیفی آلوده شده است. امروز دیگر فقر و فساد و تبعیض و پارتی بازی و بیکاری و تورم و ... نه برای مردم دیگر عادی شده اند، مردم به شکل یک رویه و سبک زندگی با این مسائل و مشکلات "سازگار" شده اند، دیگر اعتراضی ندارند، دیگر خود را در پنجه سرنوشتی با این ویژگی ها دمخور دیده اند. دیگر قلم تسلیم را بر اوراق اراده خود را ساییده اند.

شاید در زمان اسبق این مسائل اتفاق بود نیاز به بازتاب و برخورد و ریشه کنی داشت، اما امروز در رگ رگ این ملت جاری و ساری شده است. و دیگر مردم زمانی تعجب می کنند، زمانی برخورد می کنند، زمانی سوال می پرسند، زمانی به سخره می گیرند، زمانی ...، که جای خالی این خالهای سمی خالی باشد!

امروزه بایستید و از گذشته تا بحال را صاف بنگرید:

دیگر فقر و  فساد بیکاری و ... نه یک واقعه،

 بلکه واقعیت جامعه ما هستند.