توپ فروپاشی های نفتی در زمین تیم ملی فوتبال

کشور ما کشوری نفتی است که بشترین حجم درآمدهای سالیانه آن مربوط به صادرات نفت و فراورده های نفتی می باشد. اما در کنار تمامی فواید و مضرات وابسته بودن اقتصاد کشور به صادرات نفت، معضلی وجود دارد که از هر نظر برای کشور و جامعه تکان دهنده است و آن وابستگی وضعیت کشور به قیمت نفت است. یعنی با افزایش و کاهش قیمت نفت تکانه ها و نوسانات و تغییرات اساسی را در عرصه کشور شاهد می شویم.

پس از افزایش بی سابقه قیمت جهانی نفت در سالهای گذشته موج تاثیرات آن نیز در کشور مشخص تر می شد. یعنی چاره هر کار، و جواب هر مسئله ای را در اختصاص بخشی از منابع مالی حاصل از درآمدهای نفتی می بینند. و از جمله اینها فوتبال است. متاسفانه و صد متاسفانه در حال حاضر مسئولین کشور با اتخاذ رویکردی ماتریالیستی چاره هر کار را در تزریق منابع مالی و پولی نجومی می بینند. ولی مهم این است که چنین روشی اصلاً روش مطمئنی نبوده و در شرایط و موقعیتهای مختلف نتایج متفاوتی را رقم خواهند زد، و هرگز جایگزین روشهای عقلایی، مدبرانه و علمی نخواهند شد. شاید با تزریق دلارهای نفتی بتوانی باشگاههای پرزرق و برق داشته باشی، و بازیکنان آنچنانی به خدمت بگیری، و قرار دادهای نجومی با مربیان ببندی ولی هرگز نخواهی توانست تیمی یکپارچه و مقتدر را راهی میادین ورزشی در عرصه های جهانی بکنی، همچنان که می بینیم دیروز (شنبه 8 فروردین 1388)در ورزشگاه آزادی و در مقابل هزاران تماشاگر و حتی با حضور رییس جمهور، مات تیم ملی عربستان شدیم. و دیدیم که در زمین بازی، نه دلارهای نفتی بلکه، تکنیک و توانایی های فردی و گروهی تیم ملی عربستان بود که بازی می کرد، توپ را می گرداند و زمین داری می کرد.

 شاید بتوان با دلارهای نفتی صحنه هایی! از رشد و پیشرفت علمی و تکنولوژیک!، رشد اقتصادی!، رشد ورزشی!، موفقیت های سیاسی! پیروزی در انتخابات! و ... را تصویرسازی کرد!!!، اما نمی توان حقیقت را ملکوک، و تاریخ را واژگون کرد ، و مردم را دور زد، و در روز واقعه، و لحظه مبادا نتیجه ای گرفت. همانطور که دیروز در دیدار تیم ملی فوتبال ایران با عربستان، همانند رقابتهای جهانی کشتی در تهران، نتیجه را باختیم. و بدین ترتیب فروپاشی تیم ملی فوتبال ایران حلقه دیگری به زنجیره فروپاشی های برآمده از "سیاستهای ماتریالیستی نفتی" در دوران کنونی کشور افزود!