مردم ایران بدانید که ... !!!

مردم تهران نمی دانند که ... !!!

نهم اردیبهشت (۹/۲) در کشور ما روز شوراهای اسلامی شهر و روستا نامگذاری شده است، بدین مناسبت این مطلب از مشکلات ریشه ای شهر تهران خواهد گفت.

اغلب تهران و تهرانی ها را سربار ملت ایران می خوانند! و دولت را متهم می کنند که در این بین جز چکش بودن هیچ عرضه ای ندارد، بدین معنا که همچون چکشی عمل می کند که مردم سایر نقاط ایران را چکش کاری می کند و به شکم خفتگان تهران می ریزد، البته با وجود درستی این ادعا، مشکل اصلی و عمده را در جایی دیگر باید جست.

همانگونه که در گذشته گفته ایم این بی عدالتی ها، و این از دست ایرانی ها گرفتن و به شکم تهرانی ها انبارکردن همانند سیلاب است که هر چه را تکان می دهد، می کند، و بر می دارد، سنگین تر می شود و مخربتر! همانطور که در مطلبی با عنوان "کشورمان تهران" نوشته بودیم:"تهران زیرآواری از خروارها منابع و سرمایه ها گرفتار است، که با افزایش تزریق منابع و امکانات، آوارها سنگینتر شده! و تهران مدفون تر شده و محتضرتر می شود، و این سیل هر چه سنگینتر باشد مخربتر خواهد بود!" 

و اما مسائل شهری دیگر:

با وجود اینکه تهران هیچ یک از فاکتورها و معیارهای لازم جهت شهرنشینی و توسعه شهری را ندارد، اما بدلایل فقدان مدیریت شهری و کشوری، و ناتوانی مدیران شهری در اداره آن، و مهمتر از همه ناتوانی هایشان در کنترل بحرانهای متعددی که بالقوه این شهر را در آغوش خود گرفته اند، این روستای بسیار بسیار بزرگ همچنان همانند دوره سیاه پهلوی چاقتر و بی ریخت تر می شود، و کسی نیست که مردم را آگاه کرده و خطر این مخاطرات بالقوه را گوشزد نماید،

باید مردم و مخصوصاً مسئولان (البته اگر کسی احساس مسئولیت کند!) بدانند که:

وقوع حوادث و خطرات غیر طبیعی نیست، عدم آمادگی ما غیر طبیعی است!

تاریخ گواهی می دهد؛ که بعد از سیل سامرا یکی از علمای وقت تقصیر و گناهی که موجب این بلا شد را، همانا غفلت و عدم آمادگی مردم و والیان شهر جهت مقابله با سیل دانست.

شهر تهران از سه جهت در طعمه خطر قرار دارد: ۱- در مخروطه افکنه ساخته شده است و امکان جاری شدن سیلاب در آن دور از انتظار نیست. ۲- در کنار کوه آتشفشانی دماوند قرار دارد.۳- بر روی گسل بزرگ و معروفی قرار گرفته و احتمال زلزله در آن وجود دارد.

بحران درآمد شهرداری!

شهرداری های ایران در تامین درآمد خود عاجزند! در تهران تنها ۲۵ الی ۳۰ درصد درآمدهای شهرداری از عوارض مردمی تامین می شود، و در عین ناباوری حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد عایدات شهرداری تهران از طریق ساخت و ساز و فروش تراکم تامین می شود. که این مسئله بدنبال خود مسائل بزرگتر و فسادبارتری را موجب شده و دامن می زنند. همانند ساخت ساز های فاقد استاندارهای مهندسی، ساخت سازهای غیر اصولی و بی برنامه مثلاً ساخت برج دهها طبقه در کوچه های چند متری،  ...

همانطور که می دانید کارگردان معروف کشورمان آقای مجید مجیدی به این وضعیت ساخت و ساز شهری اعتراض کردند ایشان گفته اند: "من هرگز كرباسچي(شهردار سابق تهران) را نخواهم بخشيد او بلايي به سر تهران آورده است كه هويت آن را نابود كرده است من به ترافيك و درخت‌كاري و تابلوهاي زيبا كاري ندارم به نظرم هويت ما بالاتر از همه اين‌هاست".  

بحران زلزله!

در روزنامه "TAGBLATTMEDIEN" چاپ سویس، مورخه ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۸ مقاله ای درج گردید که در آن اهمیت و شدت زلزله در شهرهای استانبول و تهران گوشزد شده بود، و اشاره شده بود که "در استانبول در صورت وقوع زلزله، ۱۳۵۰۰۰ نفر بشدت مجروح، ۹۰۰۰۰جان باخته و ۵۰۰۰۰-۶۰۰۰۰ خانوار جانپناه خود را از دست می دهند و این در حالی خواهد بود که ۱۴۵ میلیون تن آوار، همراه با ۳۰میلیارد یورو خسارت مالی را در پی خواهد داشت. در همین روزنامه ادعا می شود احتمال زلزله در استانبول بیشتر از تهران است، ولی قدرت و درجه تخریب زلزله در تهران بسی هولناک تر از استانبول تخمین زده می شود. تا آنجا که در تهران احتمال جان باختن صدها هزار نفر و حتی تا یک میلیون نفر را برآورد کرده است." این در حالی است که ایجاد آمادگی برای زلزله در تهران نسبت به استانبول تقریباً ناچیز است. و جالب اینکه یکی از اعضای شورای شهر تهران وقوع زلزله در تهران را برابر با "بزرگترین فاجعه تاریخ" می داند و جای تاسف آنکه آبرالیان آن را پیش بینی کرده است.. حال آنکه در سال ۱۸۳۰ زلزله ای با ۴۵۰۰۰ کشته در تهران به وقوع پیوسته است.

بحران آب!

حدود ۴۶ یا ۴۷ درصد آب تهران، بخصوص جنوب تهران از چاه تامین می شودکه باید مراقبت شود در اثر شیرابه زباله ها، پسابها، و  فاضلابها غلظت نیترات آن افزایش نیابد، و این زمانی است که عمق چاههای آب در تهران از ۳۰ متر به ۸۰ متر و امروزه تا ۱۲۰ متر افزایش پیدا کرده اند. مابقی آب تهران نیز از طریق انتقال آب از رودها و منابع آبی سایر نقاط کشور مانند کرج تامین می شود و زمزمه انتقال آب از رود طالقان قزوین و شاهرود به گوش می رسد.

 بحران حمل و نقل!

 با وجود اینکه تهران تنها شهر ایران است که دارای سامانه قطار شهری یا متروست، اما این شهر از نظر روان بودن، همچون اردکی لنگ و لاک پشتی ملنگ است. و همیشه تردد و رفت و آمد در آن مصیبت است. این در حالی است که تنها ۴۸ میلیارد تومان یارانه ای است که دولت ناعادلانه جهت ناوگان اتوبوسرانی شهر، از جیب بیت المال به جیب اتوبوس رانی و مردم تهران می ریزد، و در سفارش و خرید ۱۵۰۰ اتوبوسی مسافربر شهری که سالانه برای تهران مورد نیاز است ۸۳ درصد هزینه هر اتوبوس، یعنی حدود همان ۸۳ میلیون تومان را باز ناعادلانه از خزانه بیت المال پرداخت می کند. و همچنین یک سوم هزینه مسافرت هر شهروند توسط مترو را نیز در قالب یارانه پرداخت می کند، و ۵۰ درصد هزینه ساخت مترو در تهران را نیز باز ناعادلانه از بودجه عمومی پرداخت می کند.  

 بحران زباله!

 البته باز مشکل عمده تری وجود دارد و آن رشد و نمو و تربیت مردمی علیل و بیمار که جز خوردن، بیت الخلاء رفتن و زباله درست کردن توان هیچ کاری را ندارند. آنچنان که در عین ناباوری و تعجب هر روزه در تهران ۷۰۰۰ تن زباله تولید می شود که ۱۰۰۰ تن آن میوه و سبزی است!!! یعنی اگر درست فکر کنیم باید بپرسیم در کنار تولید این حجم از زباله آیا ساکنین تهران فرصتی برای انجام کاری ولو بسیار کوچک و جزئی خواهند داشت؟! 

بحران آلودگی هوا!

 هر تهراني روزانه ۲۰ تا ۲۵ گرم خاك تنفس مي كند.

دكتر احمد مسعود استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران و ايمونولوژيست،گفت: هر فرد تهراني، روزانه حداقل ۲۰ تا ۲۵ گرم خاك تنفس مي كند و اين سيستم دفاعي بدن  است كه بايد قوياً با آن، مقابله  كند.
اين  كارشناس و متخصص آلرژي، ديروز در گفت و گو با ايرنا، افزود: بيشترين ميزان  آلودگي فضاي شهر تهران، ناشي از گسترش فراوان گرد و غبار و خاك است كه  مردم در فضاهاي داخلي و خارجي  با آن روبه  رو هستند.

وي افزود: آلودگي هاي ديگر هواي تهران ناشي از احتراق انواع  سوخت هاي فسيلي و غير فسيلي است كه در هر صورت موارد حاصله ايجاد آلرژي  و سرطان  مي كند.

بحران حیوانات موزی!

البته یکی از زشت ترین و دردآورترین معضلات تهران وجود توده انبوهی ازحیوانات وحشی، آلوده و بیماری زا در اقصی نقاط شهر است که به صورت خانگی یا وحشی وجود دارند، به تجربه برایمان ثابت شده است که در تمام نقاط شهر نقطه ای نمی توان یافت مگر اینکه پر از موش های بزرگ باشد، اگر جایی بود که موش وجود نداشته باشد پس حتماً محل تجمع و زندگی آرام گربه های بدشکل و خال است، و در نهایت اگر جایی یافتید که نه موشی در حال دویدن باشد یا گربه ای در حال لیس زدن!، پس حتماً جایی است که در آن سگ های کثیف و آشی و لاشی است، پس به جای اینکه در تهران مانند وین و توکیو و سنگاپور بدنبال گل و بلبل باشیم باید بدنبال چاره ای برای فراری دادن موش و گربه و سگ باشیم.!!!

نتیجه گیری از این بحث را با ذکر بخشی از مقاله "دوزخ پایتخت" به خویشتن شما واگذار می کنیم:

"مشكل آفرینی پایتخت را تا كجا می توان نادیده گرفت؟ تا كجا می شود با این مرداب بزرگ مماشات كرد و برای برپا ماندن قائمه های تباهی آن رضایت داد كه همه ارزشهای دینی، فرهنگی و انقلابی به مسلخ برود؟ من نمی دانم چه مقدار از بودجه مملكت در این دوزخ رنگارنگ به باد فنا می رود و نمی خواهم كه بدانم اما حداقل یك سوم همه چیز از نان گرفته تا گوشت و سبزی و میوه و پارچه و بنزین و سیمان و ... در كام این اژدهای سیری ناپذیر فرو می رود و هیچ حاصلی جز آلودگی زمین و هوا، فرهنگ و هنر و اخلاق ندارد. و عجب حوصله ای دارند كسانی كه سخنوری را با سیاست یكی انگاشته اند و به جای گریختن از این دیو، مدام از جانبی سعی می كنند با موعظه و شعار اشتهایش را كور كنند و از جانب دیگر بی هیچ حرف و سخنی و تنها به مدد تصاویر آن را به مصرف هر چه بهتر و بیشتر فرا می خوانند. شاید از بس در میان گیر و دار ازدحام آهن و آدم و دود و نكبت و هیاهو به سر نبرده اند فراموش كرده اند كه از سه دهه قبل تا كنون پایتخت دریایی از همتافت انسان و سیمان و سنگ و ماشین شده است كه مدام موج می زنند و پیش می روند و می بلعند."

و بحرانهای ..... !!!

منابع:

۱- روزنامه "TAGBLATTMEDIEN" چاپ سویس، مورخه ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۸ (به نقل از ایران در جهان)

۲- سخنان مهندس مهدی چمران رییس شورای شهر تهران در طی هفته جاری

۳- سایت رشد

۴- مدار و منشور

۵- روزنامه همشهری

۶- رجانیوز

۷- یوسفعلی میرشکاک، دوزخ پایتخت