امروز در وبلاگ استاد بزرگوار دکتر بهروز رضایی منش با عنوان کلمات، مطلب تکان دهنده ای از قول علامه طباطبایی (ره) خواندم،

شما هم بخوانید:

پرسشي از علامه / در حديثي آمده که "اگرهمه عاقل مي شدند،

 دنيا ويران مي شد"!

پرسش  و پاسخ از علامه طباطبایی ره؛
سوال: در روایتی وارد شده است:
"اذا عقل اهل الدنیا، لخربت"
اگر اهل دنیا [همگی]، عاقل می شدند، دنیا ویران می گردید.
(بحارالانوار ج 1 ص 95 روایت 28 - بحارالانوار ج 78 ص 377 روایت 3 - ص 379 روایت 4 ج 93 - ص 372 روایت 16)

جواب: شاید منظور این باشد که اگر افراد بشر همگی عاقل می بودند، هیچ کس سنگ روی سنگ نمی گذاشت، و این جاهلان هستند که بسیاری از کارهای اجتماعی را بدست گرفته اند. در روایت دیگری نیز آمده است که:
"لا یزال الناس بخیر اذا ما تفاوتوا؛ فاذا استووا، هلکوا."

تا زمانی که مردم با یکدیگر اختلاف و تفاوت دارند، در خیر و خوبی هستند، و آن گاه که یکسان و مساوی شوند، به هلاکت گرفتار می شوند.

عقل مقدمه است / در مسائل اعتقادی ملاک تحصیل یقین است چه از راه عقل و چه از راه مرموز!

سوال: آیا بندگی و عبودیت حضرت حق به استدلال های عقلی نیاز دارد؟
جواب: بله، به عنوان مقدمه لازم است که انسان با استدلالهای عقلی و از روی حجت به توحید، نبوت و امامت اعتقاد پیدا کند، آنگاه به بندگی، عبوددیت حضرت حق بپردازد.

سوال: آیا برای اثبات مسائل اعتقادی، غور کردن در مسائل فلسفی لازم است؟
جواب: ملاک تحصیل یقین است، چه از راه استدلال باشد، یا از راه مرموز دیگر.

سوال: تفاوت عقل و لب چیست؟
جواب: عقل به خیر و شر هدایت میکند، و لب به توحید و معرفت. و اولوالالباب کسانی هستند که به حقیقت راه یافته اند.

خداوند سبحان می فرماید:
آل عمران : إِنَّ فِی خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ لآیَاتٍ لَأُوْلِی الْأَلْبَابِ   ﴿ 190 ﴾
مسلما در آفرینش آسمانها و زمین ، و آمد و رفت شب و روز، نشانه هاى ( روشنى ) براى خردمندان است.

آل عمران : الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللّهَ قِیَاماً وَقُعُوداً وَعَلَی‏ جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هذَا بَاطِلاً سُبْحَانَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ   ﴿ 191 ﴾
همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته ، و آنگاه که بر پهلو خوابیده اند، یاد مى کنند، و در اسرار آفرینش آسمانهاو زمین مى اندیشند،( و مى گویند ):بار الها !اینها را بیهوده نیافریده اى ، منزهى تو !ما را از عذاب آتش ، نگاه دار.

در حدیث قرب نوافل نیز آمده است:
"کنت سمعه الذی یسمع به و بصره الذی یبصر به و ..." (اصول کافی ج 2 ص 352 روایت 7)

که از آن هم استفاده میشود:
"و کنت عقله الذی یعقل به."

((کتاب در محضر علامه طباطبایی - ص 367 و 366 و 347))

منبع:

کلمات، و نقطه عطف